In elke vrouw zit een krachtige drijfveer, vol goede instincten, gepassioneerde creativiteit en tijdloos weten. Dat is de Ontembare Vrouw, die de instinctieve natuur van de vrouwen representeert. Maar zij is een bedreigde soort. Hoewel de gaven van een wilde natuur ons bij onze geboorte zijn toebedeeld, heeft de poging van de maatschappij om ons te 'civiliseren' naar een star rolpatroon de diepe, levengevende boodschappen van onze ziel gesmoord.
In "De Ontembare Vrouw" sprokkelde Clarissa Pinkola Estés, ervaren Jungiaans-analytisch therapeute en Cantadora (bewaarder van oude verhalen), vele stokoude sprookjes, mythen en verhalen uit de hele wereld bijeen, die onze blik verscherpen en oude, invergetelheid geraakte bronnen van kennis ontsluiten. Ieder verhaal - van 'La Loba, de Wolfsvrouw' tot 'Het meisje zonder handen' - wordt meeslepend naverteld en vervolgens haarscherp ontleed. Een gezonde vrouw heeft veel weg van een wolf: zij is robuust, vol levenskracht, levenschenkend, zich bewust van haar territorium, inventief, loyaal, zwervend. Maar raakt een vrouw gescheiden van haar wilde natuur, dan wordt haar persoonlijkheid schraal, zwak, schimmig en spookachtig. Als het leven van een vrouw wordt gekenmerkt door stagnatie en verveling, is het de hoogste tijd dat de wilde vrouw te voorschijn komt, dat de scheppende functie van de psyche de delta bevloeit. De verhalen in dit boek zijn gekozen om vrouwen moed te geven. De Ontembare Vrouw is niet voor niets symbool van het lichamelijk welzijn van alle vrouwen; zonder haar heeft de psychologie van vrouwen geen grond. Deze 'wilde' vrouw is de oervrouw - ze verandert niet, ongeacht de cultuur, het tijdperk, de politiek. Ze is wat ze is, en ze is volmaakt.