Parabel van de mandala

Er was eens een nieuwsgierige oude man, die voortdurend te weten probeerde te komen wat datgene was wat hij niet wist, en waarvan hij toch zeker wist dat het steeds gebeurde. Toen hij nu zeer lang over het niet-te-denkende had nagedacht, kon hij in zijn netelige situatie niets anders bedenken dan een stuk krijt te nemen, en er allerlei tekeningen op de wanden van zijn hol te maken, om er zo achter te komen hoe datgene eruit zou zien wat hij niet wist. Na vele pogingen kwam hij op de cirkel. 'Dat is juist,'voelde hij.'En nu nog een vierkant erin,' en zo was het nog beter. Toen kwamen zijn leerlingen. Ze ontdekten de tekeningen op de muur en tekenden ze na. Daarmee keerden ze, zonder het te merken, de hele procedure om: ze begonnen met het resultaat, en hoopten op die manier het proces af te dwingen dat tot juist dit resultaat had geleid. Zo ging het destijds, en zo gaat het vandaag de dag nog.